Continuamos recollendo esas carencias que vemos e que nos van chegando do estado da ruta Xacobea pola nosa bisbarra. Hoxe o facemos analizando o estado do firme das pistas. Lamentablemente non todo o camiño trascorre por pistas polo medio do monte, se non que boa parte vai por asfalto. Pero é que boa parte das que son pistas, están nunhas condicións pésimas.

No duro inverno costeiro a lama e as riadas fan impracticable boa parte das pistas. Non hai apenas camiños que estean realmente acondicionados como tal, camiños de terra ben aplanados, e duros, para que non se enlame polo inverno. Algo que non sería tan complicado de levar a cabo, xa que en cada camiño de terra, a posibilidade de pasarlle unha apisonadora que faga ben firme o camiño non ten que ser nin moi custoso nin nada complexo.

En bici?

Imposible, materialmente imposible, facer o camiño en bici. Xa o vimos no caso aparte de Baosilveiro, pero é que a obrigatoriedade de baixarse da bici para pasar charcos e charcos aparece de cotío. Baixarse e facer malabares ademais, para non meter o pé no medio da lama. E malia e todo, faise máis que difícil non embadurnarse, e nós cando menos, lembramos ter sumerxido o noso pé na lama 2 ou 3 veces.

Exemplos do mal estado das pistas

Xa vimos as imaxes de arriba que son do tramo entre Lires e Fisterra. E tomamos outros exemplos que nos achegaron os membros da Plataforma veciñal de Fisterra, que hai un par de meses facían unha rigurosa análise o estado do Camiño entre Olveiroa e Fisterra.

O camiño en Dumbría

Malia ser unha das zonas máis bonitas do Camiño dende Roncesvalles, e non estar de todo mal sinalizado, houbo dous detalles que afean a camiñada. Nada máis saír de Olveiroa aparece unha fea escombreira no medio e medio do camiño, onde o azulexo e diverso material de construción fan de manto para a senda.
Tamén destacan a "perigosidade" do camiño entre Hospital e Dumbría, cun camiño feito a base desa escoura verde da Ferroatlántica, e que por mor das choivas, fanse regos difíciles de superar e que fan que haia que estar máis que pendentes dos nocellos.

Chegando a Cee

Xa vimos as denuncias da sinalización no concello ceense. Hoxe toca sufrir a baixada dende a Armada ata Camiños Chans. Non hai peregrino que non se queixe do estado desta empinada pista, con regos verdadeiramente profundos que non permiten disfrutar das primeiras vistas ao mar dende o comezo do Camiño, sexa onde for.

En Corcubión

Outro lugar onde vimos como a mala sinalización reduce o aproveitamento económico co Camiño. Pero hoxe imos falar do estado da pista que sobre ata o Vilar. Ademais de haber varias zonas á saída do Campo do Rollo onde os fermosos valados de pedra caeron e están no medio da senda, o camiño cando sobe, cun desnivel tremendo, cara o Vilar, faino por unha pista en fatal estado, tamén comida polos regos que fai a choiva.

Máis necesidades

• Necesidades do Camiño (I): A ponte de Vaosilveiro.
• Necesidades do Camiño (II): Unha verdadeira ordenación do Cabo Fisterra.

Novas relacionadas

• Autocaravanas de toda Galicia escollen Carnota para a I Xornada Eco-Turista.
• Unha expedición fisterrá analiza o estado do Camiño.
• Cruzando en bici a ponte de Vaosilveiro.
• O Camiño cría colchóns e lavadoras.
• O peregrino si que deixa cartos na Costa.
• Aberto o novo Hostel en Cee.
• Novas prazas no albergue público de Fisterra.

Artigos relacionados

• Terminar o Camiño no mar, con José Antonio de la Riera: Lendas e tradicións (III). O monstro que axexa no páramo: O Vakner (Primeiro ouvido).
• Xosé Búa aporta a visión muxiá da problemática sobre a fin do camiño: "Un Camiño, dous finais... un mesmo Fin".
• Sen xeito, con Fran Hermida: Batalliñas.
• Un artigo de Víctor Castiñeira: Das peregrinacións a Fisterra e Muxía.

Fonte

• Redacción de QPC ( Este enderezo de correo-e está protexido contra spam bots, necesitas ter o Javascript activado para podelo ver ).
• As 3 últimas fotografías son da Plataforma Fisterra Único Fin do Camiño.